Μήπως τελικά δεν μας ενδιαφέρει το ποδόσφαιρο, αλλά το πως θα το ελέγξουμε;

Συντάκτης: Χωρίς σχόλια Share:

Αναγκασμένη να… συρθεί για ακόμα μια φορά σε μια ψηφοφορία-παρωδία (αύριο στις 12:00) είναι η Super League για την ανάδειξη του νέου προέδρου της. Μιας διαδικασίας που θα αποτελέσει την αφορμή, οι «μεγάλες» ομάδες της κατηγορίας να… μετρήσουν τα κουκιά τους και τους συλλόγους που βρίσκονται υπό την «προστασία» τους.

Από την μια υπάρχει η πρόθεση της ΑΕΚ να «κατεβάσει» για τη θέση του προέδρου τον Μηνά Λυσάνδρου, ενώ από την άλλη έχει γίνει σαφές ότι ο ΠΑΟΚ θα προτείνει τον Μάκη Γκαγκάτση, στην περίπτωση που δεν προτιμηθεί μια λύση κοινής αποδοχής. Και κάπου εδώ αρχίζει το… πάρτι, με τις υπόλοιπες ομάδες να καλούνται να επιλέξουν μια εκ των δύο «εκλεκτών».

Ας πάρουμε ωστόσο τα πράγματα από την αρχή. Από την παραίτηση του Βαγγέλη Μπαταγιάννη. Σε μια φυσιολογική λίγκα, θα έπρεπε να υπάρχει στο καταστατικό το σχέδιο για την προσωρινή κάλυψη της θέσης μέχρι την ανάδειξη ή την εύρεση του ανθρώπου που θα κληθεί να αντικαταστήσει τον παραιτηθέντα. Άλλωστε είναι πρόσφατα το παράδειγμα τόσο στην Ισπανία όσο και στην Ιταλία, όταν υπήρξε ανάλογο θέμα. Στο παράδειγμα της Ιταλίας μάλιστα, το πρωτάθλημα της Serie A έμεινε «ακέφαλο» για διάστημα 1,5 έτους μέχρι να υπάρξει ομόφωνη απόφαση των ομάδων.

Από την στιγμή πάντως που το εν λόγω ενδεχόμενο δεν είχε προβληθεί από τους «φωστήρες» του ελληνικού ποδοσφαίρου, ας δεχθούμε ότι η εκλογή του προέδρου της Super League πρέπει να γίνει άμεσα. Η στάση των ομάδων – ανεξαρτήτως της δυναμικής που έχουν – είναι τουλάχιστον επικίνδυνη για το ίδιο το προϊόν οι ίδιες κάνουν τα πάντα για να το υποβαθμίσουν ακόμα περισσότερο. Οι θεωρητικά ισχυροί «κονταροχτυπιούνται» για το ποια θα υπερισχύσει και οι θεωρητικά ανίσχυροι συμπορεύονται ανάλογα με τα συμφέροντα τους.

Μιας και αναφέραμε προηγούμενος το παράδειγμα της Ιταλίας, καλό θα ήταν να δούμε και το προφίλ που ανθρώπου που ανέλαβε την κεφαλή της προεδρίας στη γειτονική μας χώρα. Οι σύλλογοι λοιπόν της πρώτης κατηγορίας δεν επέλεξαν κάποιο άνθρωπο που προέρχεται από τα… σπλάχνα κάποιας ομάδας ή κάποιον που είχε την υποστήριξη κάποιας ομάδας. Επέλεξαν έναν άνθρωπο που γνωρίζει το αντικείμενο και έχει άριστη γνώση της παγκόσμιας αγοράς. Να σημειωθεί μάλιστα πως η γειτονική μας χώρα ήταν η τελευταία εκ των «μεγάλων» πρωταθλημάτων που μπήκε στην λογική της τεχνοκρατικής λύσης.

Στην ελληνική πραγματικότητα ωστόσο τα… γράμματα είναι διαφορετικά. Το πρόβλημα δεν είναι στο πρόσωπο – άλλωστε τόσο ο Λυσάνδρου όσο και ο Γκαγκάτσης, αποτελούν ικανότατα στελέχη – που θα αναλάβει την προεδρία αλλά στην νοοτροπία των ομάδων και στην στήριξη που θα πρέπει να δείξουν στον θεσμό. Ακόμα και στην περίπτωση που τόσο η ΑΕΚ όσο και ο ΠΑΟΚ κάνουν πίσω, αποσύροντας τις υποψηφιότητες των ικανότατων στελεχών τους, ο επόμενος πρόεδρος της Super League πρέπει να στηριχθεί επί τις ουσίας. Γιατί χωρίς την ουσιαστική στήριξη των ίδιων των ομάδων που μετέχουν στον “συνεταιρισμό”, κανένα από τα ζωτικά προβλήματα δεν θα αντιμετωπισθεί.

ΥΣ: Όλα αυτά την στιγμή που στην Ελλάδα υπάρχουν κάποιοι – έχουν μάλιστα και δημόσιο λόγο – που πιστεύουν ακόμα ότι ο πρόεδρος της Super League είναι «γλάστρα».

Δείτε Επίσης

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Scroll Up