Αγαπημένε μου Άγιε Βασίλη…

Συντάκτης: Δεν υπάρχουν Σχόλια Share:

Αγαπημένε μου Άγιε Βασίλη,

Το ξέρω ότι έχουν περάσει αρκετά χρόνια από την τελευταία φορά που σου έστειλα ένα τέτοιο γράμμα. Στην πορεία των ετών αυτών φυσικά σταμάτησα να πιστεύω στην παρουσία σου, αλλά διατηρώ ακόμα την αίσθηση της μαγείας που περιβάλει τον μύθο σου.

 

Έτσι αποφάσισα να σου γράψω αυτό εδώ το γράμμα, για να σου ζητήσω ένα καινούργιο ελληνικό ποδόσφαιρο. Ένα ποδόσφαιρο που θα μας θυμίσει ξανά την χαρά του παιχνιδιού. Ένα ποδόσφαιρο που θα το λαχταρούμε όπως τότε που σας μαθητές δεν βλέπαμε την ώρα που στο διάλλειμα θα κλοτσούσαμε ότι βρίσκονταν μπροστά μας και θα παίζαμε σε αυτοσχέδιες εστίες. Ένα ποδόσφαιρο που θα μας θυμίσει το άθλημα που αγαπήσαμε περισσότερο από οποιοδήποτε έμβλημα, ομάδα, φανέλα, παίκτη και πάει λέγοντας.

 

Ξέρεις το παλιό που είχαμε, πλέον έχει φτάσει στο τέλος του. Αν και φαινομενικά υγιέστατο, έχει πεθάνει και δεν το ξέρει. Έχει εγκλωβιστεί σε σοβιετικές λογικές δύο πόλων, στη χρήση της μοναδικής αλήθειας και στο πιστεύω του εμείς το δίκαιο και οι άλλοι το άδικο. Δύο παράλληλα ίδια αυτοκίνητα που τρέχουν χωρίς φρένα και σκοπό, καταστρέφοντας τα πάντα γύρω τους. Δύο κόσμοι που φέρουν την ίδια ευθύνη για την κατάσταση που παρουσιάζει σήμερα το ποδόσφαιρο στη χώρα μας.

 

Δεν θα σου πω ψέματα. Φέτος και για ακόμα μια χρονιά, δεν ήμουν – ήμασταν – καλό παιδί. Μπλέξαμε και πάλι τα μπούτια μας και γίναμε ο κακός χαμός (για να μην γράψω τη λέξη που θέλω). Το μενού γνωστό… Κατηγορίες για στημένα, φιλικά και εχθρικά. Καταγγελίες με αποδείξεις ή χωρίς για χρηματισμούς, πολυιδιοκτισίες, σχέσεις συμφερόντων και επηρεασμού. Υποψίες και δημόσιες – ακόμα και σε επίσημες ανακοινώσεις – συζητήσεις καφενειακού επιπέδου για δανεικούς. Επιχειρηματικές κόντρες με ευθείες κατηγορίες για σχέσεις διαπλοκής. Το εξαιρετικό αυτό σκηνικό, έχει «καλυτερεύσει» ακόμα περισσότερο με υβριστικές στην πλειοψηφία τους επίσημες ανακοινώσεις, χυδαίες αναρτήσεις σε social media διαφορών αξιωματούχων που στην προσπάθεια τους να γίνουν αρεστοί στον κόσμο και στο ιδιοκτήτη της ομάδας που ανήκουν γράφουν την μια χοντράδα πίσω από την άλλη. Μια μια πολιτεία άφαντη. Με όργανα που εδώ και ένα χρόνο κινούνται σε εκλογικούς ρυθμούς και δεν μπορούν να αποφασίσουν για το πιο απλό.

 

Ναι, Αγιε μου Βασίλη… Από τότε που ως παιδί σου έγραφα το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα έχει αλλάξει. Σε όλα τα επίπεδα. Από το μικρότερο μέχρι το μεγαλύτερο. Ένα όμως δεν έχει αλλάξει… Η έννοια του «η ομάδα μου πάνω από όλους». Όταν η δική μου ομάδα κάνει κάτι είναι θεμιτό, όταν όμως αυτό γίνει και από τον ανταγωνιστή μου τότε είναι κατακριτέο. Και το κακό είναι ότι αυτό που έχει αλλάξει σε αυτήν την περίπτωση είναι ότι η εν λόγω λογική έχει μεταφερθεί σε κορυφαίο επίπεδο, σε στελέχη, αντιπροέδρους και προέδρους.

Για αυτό σου λέω, σε παρακαλώ… Λυπήσου όλους εμάς που πιστεύουμε και αγαπάμε αυτό το άθλημα και φέρε μας ένα νέο ελληνικό ποδόσφαιρο.

Scroll Up