Η στάση του Βασιλειάδη και η… αναγκαία αναδιάρθρωση!

Συντάκτης: Δεν υπάρχουν Σχόλια Share:

4 Νοεμβρίου 2016. Η τότε εκπρόσωπος Τύπου της Ελληνικής Κυβέρνησης ανακοινώνει την αντικατάσταση του Σταύρου Κοντονή από τον Γιώργο Βασιλειάδη, ο οποίος αποτελεί πλέον τον υφυπουργό Αθλητισμού.

Από εκείνη την ημέρα μέχρι σήμερα έχουν περάσει 2,5 χρόνια, με τον Γιώργο Βασιλειάδη να έχει κάνει αρκετά και σημαντικά λάθη. Άκυρες αποφάσεις για διακοπές πρωταθλητών, αστοχίες, απαγορεύσεις μετακινήσεων και τουλάχιστον άστοχες δημόσιες τοποθετήσεις συνθέτουν το σκηνικό της θητείας του στο στην πολιτική ηγεσία του αθλητισμού. Παράλληλα, δεν είναι λίγες οι φορές που επί δικών του ημερών, τα θέματα που έχουν προκύψει αντιμετωπίσθηκαν με βάση την πολιτική κόντρα που υπάρχει και όχι σύμφωνα με το κοινό καλό και τη λογική.

Έφτασε, ωστόσο η στιγμή ο Υφυπουργός Αθλητισμού να έχει σε ένα θέμα το απόλυτο δίκαιο. Και αυτό φυσικά δεν είναι άλλο από την περιβόητη αναδιάρθρωση του ελληνικού πρωταθλήματος. Όποια γνώμη και αν έχει κάποιος για το σχέδιο που υπάρχει, οφείλει να αναγνωρίσει το γεγονός πως ο Γιώργος Βασιλειάδης είχε από την αρχή συγκεκριμένο πλάνο, δέχθηκε τις προτάσεις τόσο της ΕΠΟ όσο και των ομάδων της Super League και μετά από την απαιτούμενη διαπραγμάτευση, φτάσαμε στο σχέδιο. Ένα σχέδιο που υπάρχει στο… κάδρο από την έναρξη της ποδοσφαιρικής σεζόν, με την σύμφωνη γνώμη τόσο των εγχώριων όσο και τον άλλων φορέων.

Και όμως, μετά αστείες δικαιολογίες, αδικαιολόγητες καθυστερήσεις φτάσαμε στο σήμερα, όπου τόσο η ΕΠΟ όσο και η Super League κάνουν πίσω, αναζητώντας την  αλλαγή του σχεδίου που και οι ίδιες έχουν αποδεχθεί. Η απόλυτη παράνοια, η οποία βέβαια έχει τη δική της εξήγηση τόσο σε πρώτη όσο και σε δεύτερη ανάγνωση. Η πρώτη θέλει τους δύο οργανισμούς να αξιώνουν την αλλαγή  των ήδη συμφωνηθέντων, προτάσσοντας τα οικονομικά δεδομένα που διαμορφώνονται στις ομάδες. Ωστόσο, πίσω από τις λέξεις… κρύβεται ο φόβος ότι κάποιοι θα χάσουν πιθανές αβάντες και τη δυναμική που εξασφαλίζουν με το συσχετισμό δυνάμεων που θα διαμορφωθεί την νέα χρονιά αν ισχύσει τελικά το σενάριο της αναδιάρθρωσης.

Σε όλο αυτό το σκηνικό, η στάση των ομάδων της Super League είναι απόλυτα κατανοητή από όποια σκοπιά και αν το εξετάσει κάνεις, ακόμα και αν γίνεται εύκολα αντιληπτή η πρόθεση κάποιον να μην χάσουν τη δύναμη που έχουν σε αυτήν – αρκεί κάποιος να δει τις ψηφοφορίες που έχουν γίνει το τελευταίο χρονικό διάστημα – για την ανάληψη αποφάσεων. Αυτή που είναι ακατανόητη είναι στάση της ΕΠΟ του Βαγγέλη Γραμμένου, που ως άλλο πρόβατο επί σφαγή… σέρνεται πίσω από τις όποιες επιθυμίες των ομάδων της λίγκας. Αυτό βέβαια το τελευταίο διάστημα αποτελεί πάγια τακτική της ομοσπονδίας, αν σκεφτεί κανείς το πώς λειτούργησε με την έδρα της Εθνικής ομάδας, με τις διαδοχικές πόρτες που έχει εισπράξει για το Γ. Καραϊσκάκης, την Τούμπα και το Παγκρήτιο.

Τη δεδομένη χρονική στιγμή και με τις «τριπλές» εκλογές (ευρωεκλογές, Δημοτικές και Κοινοβουλευτικές) να είναι μπροστά μας, ο Υφυπουργός αντιστέκεται, ζητώντας απλώς την υλοποίηση των όσων έχουν συμφωνηθεί. Αν τελικά έχει δίκαιο και η αναδιάρθρωση έχει όπως σχεδιαστεί θα έχει αποτέλεσμα θα το δείξει η ιστορία και θα το καταγράψει ο ιστορικός του μέλλοντος. Προς το παρών, θα πρέπει να παραδεχθούμε ότι είναι ο μοναδικός που δείχνει να αντιλαμβάνεται πως όποια αναδιάρθρωση και αν υλοποιηθεί με μείωση των ομάδων τόσο στην πρώτη όσο και στη δεύτερη κατηγορία αποτελεί μονόδρομο.