Τον «θάψαμε» πριν πεθάνει!

Συντάκτης: Δεν υπάρχουν Σχόλια Share:

Ο Άρης έχει μπροστά του πλέον ένα βουνό. Το πόσο μεγάλο ή όχι θα αποδειχθεί, θα φανεί σε λίγες μέρες, στο δεύτερο ματς με την Αστάνα. Η ουσία είναι πως η ομάδα του Άκη Μάντζιου έκανε ζόρικη τη ζωή της και καλείται πλέον να κάνει μία μεγάλη ανατροπή. Δύσκολο μεν, όχι ακατόρθωτο δε.

Προφανώς και όλοι όσοι παρακολουθήσαμε το παιχνίδι στο Καζακστάν διαπιστώσαμε πως η Αστάνα δεν είναι δα και κανένα μεγαθήριο. Μια κανονική ομάδα. Όχι κάτι το ιδιαίτερο. Αλλά είχε δύο στοιχεία που έλειψαν από τον Άρη. Από τη μία αγωνιστικό ρυθμό και… αποτελεσματικότητα. Διότι ένα ματς που στο πρώτο ημίχρονο θα έπρεπε να είναι 0-2, 0-3, κατέληξε σε ήττα με 2-0 και τώρα… τρέχουμε να το γυρίσουμε. Μπορεί ο Άρης; Αυτός που είδαμε στο πρώτο ημίχρονο «το’ χει».

Η αγωνιστική ανάλυση είναι εύκολο να γίνει. Αν οι Κιτρινόμαυροι έβαζαν την μπάλα στα δίχτυα, από σήμερα κιόλας θα μιλούσαμε για πρόκριση. Η επιθετική δυστοκία, σε συνδυασμό με τα σοβαρά αμυντικά προβλήματα (τα οποία δεν αφορούν μόνο τα στόπερ ή τα πλάγια μπακ που σαφώς είχαν τις ευθύνες τους) έφεραν τα χθεσινά.

Αυτά τα είδαμε και τα επισημάναμε και στην προετοιμασία. Ο Άρης είναι μία ομάδα με πολλή επιθετική ποιότητα, αλλά δυσκολία στο σκοράρισμα. Την ίδια ώρα στα μετόπισθεν, λείπουν κομμάτια από το παζλ για να αποκτήσει σταθερότητα.

Αυτόν τον Άρη που είδαμε χθες, από άποψη προσώπων, αυτόν θα δούμε και την προσεχή Πέμπτη. Δύσκολα θα υπάρξουν σαρωτικές αλλαγές. Ίσως μια-δυο. Πείτε μου όμως, υπάρχει περίπτωση να δούμε ξανά τόσο κακούς, μαζί, τους Σάσα και Ματίγια; Τον Γκάμα και τον Ματέο σε χαμηλές πτήσεις; Και άλλα πολλά.

Δε λέω ότι ο Άρης δεν είναι προβληματικός. Και κακά τα ψέματα κάποιες προσθήκες που δεν έγιναν θα έπρεπε να έχουν γίνει προ καιρού. Προφανώς και ο Καρυπίδης δεν «πυροβολεί τα πόδια» του. Συγκυρίες, κακοτοπιές, γεγονότα, ίσως και κάποια λάθη, δεν έχουν επιτρέψει την ολοκλήρωση κάποιων κομβικών κινήσεων, που θα μπορούσαν να έχουν φέρει την ομάδα σε μια άλλη κατάσταση, για την πρόκριση στην Ευρώπη.

Πείτε μου όμως εσείς ότι ο Άρης δεν έχει ελπίδες. Πείτε μου ότι η Αστάνα δεν μπορεί να λυγίσει στο Χαριλάου, που θα έχει μάλιστα και κόσμο. Ο οποίος θα βάλει μόνος του το ένα γκολ…

Και κάτι τελευταίο. Λογικές οι αντιδράσεις, η πίκρα, ακόμη και να ξεφύγει κάποιος, λεκτικά, από την στεναχώρια του για την ήττα. Αλήθεια όμως, για ποιο λόγο τον Άρη τον θάψαμε πριν πεθάνει ακόμη; Και μάλιστα με ματς στην έδρα του!