Ο Άρης που δεν είναι των… άκρων

Συντάκτης: Δεν υπάρχουν Σχόλια Share:

Η αγωνιστική προσέγγιση αναμετρήσεων όπως η χθεσινή κόντρα στην Κηφισιά περιλαμβάνει επιθετικό πλάνο. Και προφανώς επειδή τέτοιου είδους ομάδες, μέσα στο Χαριλάου δεν θα παίζουν φουλ επίθεση, ο Άρης θα πρέπει να βρει τους τρόπους να γίνει επικίνδυνος στην επίθεση.

Να δημιουργήσει είτε από τον άξονα, είτε, κυρίως, από τα άκρα του, ώστε να ανοίξει την αντίπαλη άμυνα σε όλο το μήκος του γηπέδου και να μην επιτρέψει στους αντίπαλους παίκτες να «μαζευτούν» στον άξονα. Τα ίδια ισχύουν βέβαια ακόμη και με πιο δυνατούς αντιπάλους, όταν δεν θα είναι απαραίτητο ο Άρης να… κάνει παιχνίδι.

Οι Κιτρινόμαυροι οφείλουν να… δουλέψουν πολύ με τα άκρα τους και προφανώς με εικόνα σαν τη χθεσινή, όπου ο αριστερός μπακ Φεράρι ήταν ο πιο επικίνδυνος από τα πλάγια, δεν είναι αρκετοί για να φέρει φάσεις.

Ο Άρης θα χρειαστεί από τους ακραίους του ατομικές ενέργειες, διεισδύσεις, σκορ, ασίστ και γενικότερα πολύ ενεργή συμμετοχή στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου. Και φυσικά την απόλυτη «εκμετάλλευση» του φορμαρισμένου Μορόν. Από τους winger των Κιτρινόμαυρων, ο Σουλεϊμάνοφ δείχνει πως μόλις βρει τα πατήματά του θα βοηθήσει, αν και δεν είναι ακριβώς παίκτης γραμμής, ο Μενέντεζ, έχει στοιχεία, είναι καλός τακτικά, αλλά ακόμη ακίνδυνος επιθετικά, ο Κάρλσον κινείται σε ρηχά νερά, ο Σαβέριο παραμένει τραυματίας, ενώ ο Σαμόρα μπορεί να παίξει στα άκρα, αλλά είναι πιο χρήσιμος στον άξονα, όπως και ο Χριστοδουλόπουλος.