Ο «κουραστικός» κόουτς, ο ακούραστος Άρης και η ατάκα της πιτσιρίκας

Συντάκτης: Δεν υπάρχουν Σχόλια Share:

Μία ομάδα για να θεωρηθεί πετυχημένη δεν χρειάζεται πολλά πράγματα. Ταυτότητα, νοοτροπία και φυσικά νίκες. Στοιχεία που βλέπουμε στον Άρη από το ματς της Ξάνθης κι έπειτα.

Οι «κιτρινόμαυροι» υπερβαίνοντας ίσως και τις προσδοκίες που μπορεί να υπήρχαν, όχι απλά έχουν «κλειδώσει» την πεντάδα, αλλά κοιτούν με αξιώσεις την τετράδα πλέον. Ουσιαστικό αποτέλεσμα δεν θα έχει μιας και, είτε τέταρτος είτε πέμπτος, την ίδια μέρα θα πρέπει να παίξει το πρώτο επίσημο ματς του στην Ευρώπη. Έχει όμως αντίκτυπο, αν θέλετε, στην ψυχολογία της «κιτρινόμαυρης» οικογένειας, η οποία θέλει να στείλει το μήνυμα πως όχι απλά επέστρεψε, αλλά από την πρώτη στιγμή δείχνει την πρόθεσή της να πάρει ξανά τη θέση που της αναλογεί στην ελληνική ποδοσφαιρική πραγματικότητα. Και να κοιτάξει για πιο ψηλά…

Βέβαια, με τα περί πεντάδας, τετράδας κτλ είμαι βέβαιος δεν συμφωνεί ο Σάββας Παντελίδης. Και πολύ καλά κάνει. Ο κόουτς του Άρη χαρακτήρισε τον εαυτό του «κουραστικό» (προς τους παίκτες βέβαια) στην προσπάθειά του να τους περάσει το μήνυμα πως τίποτα δεν έχει τελειώσει. Κι όταν χθες στη συνέντευξη Τύπου μας είπε ότι αυτό που είδε στην ομάδα του ήταν… νοοτροπία, προφανώς και προσπαθούσε να δώσει στον κόσμο να καταλάβει πως όσο «κουραστικός» κι αν γίνεται, αυτός είναι ο δρόμος για να αποκτήσει ομάδα και ταυτότητα. Μια ταυτότητα που σιγά-σιγά γίνεται ξεκάθαρη στον Άρη.

Κι αν ο Παντελίδης γίνεται «κουραστικός» εκείνοι που δείχνουν… ακούραστοι είναι ο ποδοσφαιριστές του Άρη. Για τα περί φυσικής κατάστασης, αριθμών, μετρήσεων κτλ, καλό θα ήταν, αν βεβαίως είναι εφικτό (προσωπικά δεδομένα) να δοθούν κάποια στοιχεία στη δημοσιότητα για να καταλάβει και ο κόσμος τι ακριβώς έχει συμβεί. Το να βλέπεις μια ομάδα, στο ίδιο τέμπο, σχεδόν για 90 λεπτά είναι κάτι αξιοσημείωτο. Και είναι στοιχείο που δείχνει δουλειά.

Ο Άρης αρέσει γιατί προσφέρει κάτι νέο, κάτι «φρέσκο». Και φυσικά δεν είναι τυχαία τα νούμερα τηλεθέασης που παρουσιάζονται σε κάθε εντός έδρας παιχνίδι του. Μια νέα λογική. Μια ωραία λογική, ποδοσφαιρική, που μας έχει λείψει.

Για το τέλος αφήνω την περιγραφή μιας εικόνας. Χθες στο «Κλεάνθης Βικελίδης» είχε πολλά παιδιά. Φεύγοντας από το γήπεδο έπεσα πάνω σε έναν φίλο, που ήρθε στο γήπεδο μαζί με την δεκάχρονη κόρη του. «Μπαμπά πότε παίζουμε ξανά;» αναρωτήθηκε η πιτσιρίκα. «Γιατί;» αποκρίθηκε ο πατέρας. «Μη μου πεις ότι δεν θα με πάρεις μαζί σου…» του είπε.

ΥΓ: Πολλή μεγάλη υπόθεση ότι με τόσα πολλά μικρά παιδιά στο γήπεδο, ο Άρης έπαιξε μπαλάρα κι έβαλε και πέντε γκολ. Πολλή μεγάλη υπόθεση και ο νοών νοείτο.