When the going gets tough, the tough get going

Συντάκτης: Δεν υπάρχουν Σχόλια Share:
When the going gets tough, the tough get going

Κλασική αμερικάνικη φράση. «Όταν τα πράγματα γίνονται σκληρά, οι σκληροί συνεχίζουν». Πόσο πιο… κουτί να είναι μια ατάκα στην περίπτωσή μας.

Ο Άρης στο ΟΑΚΑ. Κατεβαίνει με τέσσερα στόπερ στην τετράδα της άμυνας. Αρχίζει το ματς. Φεύγει ο ένας (Βέλεθ) και στη θέση του μπαίνει χαφ. Φεύγει και ο δεύτερος (Ούγκο Σόουζα) και στη θέση του ως αριστερό μπακ πάει ξανά χαφ. Χτυπάει και τρίτος (Ροζ) και ξαφνικά ο Άρης παίζει με τετράδα στην άμυνα: δεξί μπακ ένας επιθετικός (Μαντσίνι), αριστερό μπακ ένας μέσος (Λούκας Σάσα), ένας «κανονικός στόπερ (Δεληζήσης) κι ένας ακόμη κεντρικός αμυντικός, που είναι χαφ (Αμπού Μπα). Κι όμως αυτός ο Άρης δεν παράτησε κανένα ματς, έφθασε μια ανάσα από τη νίκη κι αν δεν βρισκόταν ο Παπαπέτρου και οι VARiστες να κάνουν δημόσιες σχέσεις σήμερα θα μιλούσαμε για μία σπουδαίας ψυχολογικής σημασίας νίκη.

Πριν τα ματς οι περισσότεροι είχαν μπει στο τρυπάκι του «αδιάφορου» Άρη. Ότι και καλά θα παίξει έχοντας μόνο το μυαλό στον ημιτελικό και στα play off, οκ, δεν πειράζει. Έλεγαν ότι δεν θα παίξει παθιασμένα ο Άρης, δεν θα κυνηγήσει μανιωδώς τη νίκη σε ένα ματς που δεν έχει καμία σημασία. Με το μυαλό τους βέβαια…

Όλοι αυτοί ηθελημένα ή όχι ξέχασαν κάτι: ο Άρης είναι μία μεγάλη ομάδα, ένα τεράστιο μέγεθος και δεν «επιτρέπεται» να κάνει χαβαλέ. Να μπει και να είναι αδιάφορος. Να μην τον ενδιαφέρει η νίκη. Προφανώς έκριναν ίσως με βάση το παρελθόν των ομάδων τους. Χαριστέας και Ένινγκ το έλεγαν καθ’ όλη τη διάρκεια της εβδομάδας στα αποδυτήρια: «πρέπει να έχουμε τη συνείδηση της μεγάλης ομάδας». Κι εσείς βγείτε και πείτε ότι αυτό δεν πέρασε στην ομάδα.

Με την ανακοίνωση των ενδεκάδων, τα γνωστά troll άρχισαν: «ο ξεροκέφαλος Ένινγκ, δεν κάνει αλλαγές, γιατί δεν άλλαξε όλη την ομάδα. Δεν μας ενδιαφέρει το ματς, έπρεπε να προστατέψει παίκτες». Έκτος κλίματος. Αφελείς. Λεβέντες, ο Άρης έπαιζε ντέρμπι. Είναι μεγάλη ομάδα κι έκανε αυτό που έπρεπε για να κερδίσει. Το γιατί δεν τα κατάφερε το εξηγήσαμε παραπάνω. Κι επειδή η «εύκολη» απάντηση σε αυτό θα είναι οι τραυματισμοί… λέτε να ήξερε ο Ένινγκ ότι στα καλά καθούμενα ο Βέλεθ θα πάθαινε θλάση ή ότι «Δέλη» και Σόουζα από το πάθος τους θα χτυπούσαν ο ένας τον άλλον ή ο Κουέστα θα έδινε γονατιά κατά λάθος στον Ροζ, βγαίνοντας σαν κέρβερος για να αρπάξει την μπάλα.

Όλοι μας είδαμε μια ομάδα που σκύλιασε για να πάρει τη νίκη. Κόντρα σε όλες τις κακοτοπιές, αν ήταν ελαφρύτερη η φανέλα, όλοι θα είχαν λυγίσει. Αυτή όμως είναι πολύ βαριά. Έχει επάνω της το Θεό του πολέμου. Αποτελείται από ένα τεχνικό τιμ και παίκτες με προσωπικότητα. Στην ίδια… λίστα και ο υπεύθυνος Και μη μου πείτε ότι και η κεφαλή του τμήματος, ο Χαριστέας, δεν είναι στην ίδια… λίστα. Ο μπαλαδόφατσες έχουν χαρακτήρα που δεν τους επιτρέπει να τα παρατήσουν ή να αδιαφορήσουν.

Δεν είμαι αφελής να μην παραδεχτώ ότι η ΑΕΚ έχασε περισσότερες ευκαιρίες. Στο ποδόσφαιρο όμως χρειάζεται και η τύχη. Κι επιτέλους μιας φορά βρε αδελφέ, αυτή ήταν με το μέρος του Άρη.

Τώρα υπάρχει ο ημιτελικός. Όλα παίζονται εκεί. Τα περισσότερα λόγια είναι περιττά.

Και κάτι τελευταίο. Περί δώρου του Άρη σε άλλη ομάδα με το «Χ» που πήρε. Μη μπαίνετε στο τρυπάκι. Ο Άρης έπαιξε και παίζει για την πάρτη του. Μην επιτρέπετε στους άλλους να μειώνουν το μέγεθος του συλλόγου. Αφήστε τους. Θα κάνουν ό,τι μπορούν για να μειώσουν όλα όσα πέτυχε και θα πετύχει φέτος ο Άρης, της απαγόρευσης μεταγραφών και της ΕΠΟ που τον πολεμάει χάνοντας κάποια χαρτιά της FIFA. Άλλωστε σύντομα θα τα πούμε και με αυτούς και θα δούμε ποιος έκανε δώρο σε ποιον…

Scroll Up