Χαμόγελο με άγχος, αλλά… χαμόγελο

Συντάκτης: Δεν υπάρχουν Σχόλια Share:

Ο Άρης πήρε απέναντι στον ΟΦΗ μία νίκη-χρυσάφι. Από τα ματς που πρέπει να κερδίζεις για να συνεχίζεις να έχεις υψηλούς στόχους.

Βέβαια το έκανε με πολύ άγχος κυρίως λόγω δικής του ευθύνης, παρουσιάζοντας αδικαιολόγητα μη καθαρό μυαλό στις τελικές προσπάθειες. Ιδιαίτερα στο δεύτερο ημίχρονο, όπου θα μπορούσε να καθαρίσει το ματς, ωστόσο «κατάφερε» να το τελειώσει με πολύ… ζόρι.

Σε κάθε περίπτωση όμως εκείνο που μετράει είναι η κατάκτηση των τριών βαθμών, απέναντι σε μία ομάδα που ήταν ερωτηματικό λόγω της αλλαγής προπονητή. Που ήταν η μια ιδιαιτερότητα της αναμέτρησης. Η άλλη ήταν το άδειο γήπεδο, που, όπως και να το κάνουμε, προκαλεί… θλίψη, αλλά ας όψονται αυτοί που αποφάσισαν.

Ο Άρης δεν είχε εκπλήξεις σε ό,τι έχει να κάνει με τις επιλογές για την ενδεκάδα, αλλά και την τακτική προσέγγιση του αγώνα. Στο ξεκίνημα θέλησε να χτυπήσει στην ταχύτητα, έδωσε αρχικά την μπάλα στον ΟΦΗ, αλλά μόλις «πάτησε» καλύτερα στο γήπεδο ανέβασε τους ρυθμούς, έβαλε το γκολ σε καλό χρονικό σημείο, ενώ λίγο νωρίτερα είχε κλασικές ευκαιρίες με αποκορύφωμα το δοκάρι του Μορόν.

Στο δεύτερο μέρος, διαφορετική εικόνα, με τον ΟΦΗ ναι μεν να ψάχνει νωρίς την ισοφάριση, όμως οι παίκτες του Άρη, επιθετικά έκαναν… πάρτι. Κι όμως, δημιουργώντας φάσεις με το τσουβάλι, δεν κατάφερε να φτάσει σε ένα δεύτερο γκολ και να κάνει πιο εύκολη τη ζωή του. Κι έτσι έδωσε το δικαίωμα στην κρητική ομάδα να πιστέψει ότι κάτι μπορεί να πάρει από το ματς.

Εν κατακλείδι, η νίκη του Άρη ήταν δίκαιη, έστω και πολύ πιο δύσκολα από θα… άξιζε, απέναντι σε μια ομάδα, που την τιμά το ότι μπήκε στο γήπεδο για να παίξει ποδόσφαιρο, αλλά για να καταφέρει να αλλάξει την κατάσταση θα πρέπει να γίνει πιο… κυνική.